Orzeczenie w sprawie C-278/16, Sleutjes, do którego odnosi się najnowsza glosa, uszczegóławia pojęcie 'istotnych dokumentów', których dotyczy prawo oskarżonego i obwinionego do tłumaczenia ustnego i pisemnego w postępowaniu karnym.

Jak pisze adw. dr Magdalena Matusiak-Frącczak w swoim komentarzu, osoby niewładające w wystarczającym stopniu językiem, w którym jest prowadzone postępowanie karne lub wykroczeniowe, znajdują się w szczególnie wrażliwej sytuacji. Znajomość języka potocznego w stopniu komunikatywnym jest przeważnie niewystarczająca do zrozumienia języka prawniczego, jakim posługują się organy ścigania i sądy. Z tej przyczyny prawo do obrony tych osób oraz rzetelność procesu mogą zostać podważone, jeżeli nie będzie tłumaczeń dokumentów istotnych z punktu widzenia obrony.

Zdaniem Autorki z komentowanego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że obowiązek tłumaczenia odnosi się zarówno do spraw dotyczących zbrodni, jak i spraw o drobne wykroczenia, rozpoznawanych w trybie przyspieszonym, czy nawet bez udziału obwinionego w rozprawie. Autorka twierdzi m.in., że tłumaczeniu na język oskarżonego w postępowaniu karnym powinny podlegać zarówno dokumenty wymienione w art. 72 § 3 k.p.k. (postanowienie o przedstawieniu, uzupełnieniu lub zmianie zarzutów, akt oskarżenia oraz orzeczenie podlegające zaskarżeniu lub kończące postępowanie doręcza się wraz z tłumaczeniem; za zgodą oskarżonego można poprzestać na ogłoszeniu przetłumaczonego orzeczenia kończącego postępowanie, jeżeli nie podlega ono zaskarżeniu), jak i inne dokumenty ważne z punktu widzenia podjęcia celowej oraz skutecznej obrony (środki zaskarżenia pochodzące od innych stron procesu, dokumenty sporządzone przez prokuratora w postępowaniu przygotowawczym, opinie biegłych, protokoły przesłuchania świadków). Nie jest to jednak katalog zamknięty i jego ustalenie będzie zależało od okoliczności danej sprawy.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

W programie udostępniliśmy właśnie glosę Adrianny Michałowicz dotyczącą "polskiego" wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z zakresu prawa autorskiego. Wyrok w sprawie C-367/15 ocenił zgodność z prawem UE przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przewidujących w przypadku roszczenia o naprawienie szkody alternatywną możliwość dochodzenia odszkodowania w postaci zapłaty dwu lub trzykrotności wynagrodzenia, jakie byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu, zamiast dochodzenia odszkodowania na zasadach ogólnych.

Orzeczenie jest ciekawe między innymi z tego powodu, że zanim zapadł wyrok TSUE stwierdzający zgodność polskiego rozwiązania z prawem UE, o niekonstytucyjności przepisu odnoszącego się do trzykrotności wynagrodzenia za naruszenie orzekł Trybunał Konstytucyjny.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

Od 18 stycznia ubiegłego roku w całej UE wierzyciele dostali w swoje ręce narzędzie, które ma im pomóc w odzyskaniu należności pieniężnych. Okazuje się bowiem, że samo sprawne przeprowadzenie postępowania sądowego w sporze z zagranicznym kontrahentem nie jest w tym zakresie często wystarczające. Tym narzędziem jest europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym, którego najważniejszym skutkiem jest możliwość zablokowania środków dłużnika na rachunku bankowym bez przenoszenia ich na rachunek wierzyciela.

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom i zapotrzebowaniom różnych podmiotów, w tym zwłaszcza adwokatów, radców prawnych, sędziów prowadzących sprawy z zakresu europejskich postępowań sądowych, pracowników działów windykacji, przedsiębiorców czy banków oddajemy w Państwa ręce pierwszy na polskim rynku komentarz do unijnego rozporządzenia nr 655/2014 ustanawiającego omawianą instytucję. Komentarz wyjaśnia w sposób kompleksowy problematykę dotyczącą procedury europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, obejmując swoją analizą również polskie przepisy implementujące unijną regulację.

Autorami komentarza jest dwoje specjalistów zajmujących się na co dzień w swojej praktyce zawodowej tematyką unijnych postępowań cywilnych: adw. Andrzej Żurawski i r.pr. Lucyna Łuczak-Noworolnik.

 

Rafał Bujalski
LEX Prawo Europejskie

Glosa Michała Czerniawskiego, która właśnie pojawiła się w programie LEX Prawo Europejskie, analizuje skutki niedawnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Nowak w kontekście ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO). Zgodnie z orzeczeniem pisemne odpowiedzi udzielone przez egzaminowanego to jego dane osobowe i podlegają one przewidzianemu w przepisach o ochronie danych osobowych prawu dostępu oraz prawu do sprostowania.

Zdaniem komentatora, skutkiem orzeczenia jest to, że egzaminowany może uzyskać dostęp do testów pisemnych wyłącznie na podstawie przepisów o ochronie danych osobowych, który dzięki RODO jest dużo skuteczniejszy niż procedury oparte na innych przepisach.

Ciekawym i wartościowym wprowadzeniem do treści zawartych w komentarzu jest wywiad z Autorem glosy, który ukazał się na witrynie internetowej lex.pl.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

W programie opublikowaliśmy glosę do wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-164/16 (Mercedes-Benz Financial Services UK Ltd) odnoszącego się wprost do problematyki sposobu traktowania umowy leasingu z punktu widzenia przepisów podatku od wartości dodanej. Wyrok rozstrzyga bowiem, kiedy umowę leasingu można uznać za dostawę towarów, a kiedy za świadczenie usług.

Orzeczenie, jak pisze Paweł Barnik w swoim opracowaniu, wpływa na zasadę powszechności (jednolitości) opodatkowania, a także na zasadę zachowania warunków konkurencji.

Autor polemizuje w glosie z treścią orzeczenia w zakresie, w jakim Trybunał Sprawiedliwości uzależnia uznanie umowy leasingu z opcją wykupu za dostawę towarów, jeśli tylko ostatnia płatność jest jedynym ekonomicznie (czyli racjonalnym) wyborem dla użytkownika. Rzutuje to, zdaniem Glosatora, na "nieostrość" regulacji unijnych, gdyż leasingodawca przy zawieraniu umowy będzie musiał ocenić, czy wartość ostatniej płatności (jako opcja wykupu) będzie z ekonomicznego punktu widzenia jedyną alternatywą dla leasingobiorcy, czy płatność ta będzie odpowiadała wartości rynkowej rzeczy (lub będzie od niej niższa). A jeśli tak, to z punktu widzenia przepisów wspólnotowych taką umowę należy traktować na równi z dostawą towarów.

Jednocześnie, Autor glosy podkreśla, że dopóki ustawodawca nie znowelizuje ustawy o podatku od towarów i usług, dopóty polscy przedsiębiorcy będą mogli powoływać się na bardziej korzystną wersję przepisów krajowych.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie