W sprawie, która jest przedmiotem najnowszej glosy autorstwa Agnieszki Wesołowskiej, autorki ponad 200 glos do unijnego orzecznictwa podatkowego VAT, Trybunał Sprawiedliwości odpowiada na pytanie, czy w przypadku, gdy nabywca towaru lub usługi, który uiścił podatek VAT w ramach zaliczki, działa w dobrej wierze i nie jest uczestnikiem oszustwa podatkowego, przysługuje mu prawo do odliczenia VAT pomimo braku realizacji zamówienia, z którym wiązałoby się wystawienie faktury końcowej, rozliczającej zaliczkę.

Sprawa ma istotne znaczenie również na gruncie przepisów prawa podatkowego w Polsce.

Pełna treść glosy jest dostępna w programie LEX Prawo Europejskie.

 

Rafał Bujalski
LEX Prawo Europejskie

Celem najnowszego komentarza praktycznego, udostępnionego w programie LEX Prawo Europejskie, jest wskazanie podstawowych wymogów informacyjnych ciążących na przedsiębiorstwach świadczących usługi w formie cateringu dietetycznego, w szczególności w zakresie podawania wykazu składników wraz z informacją o alergenach.

Publikacja omawia również przepisy dotyczące żywności w postaci diet pudełkowych sprzedawanej na odległość (np. przez internet).

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

Najnowsza glosa do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE, którą prezentujemy w programie LEX Prawo Europejskie, omawia kwestię możliwości pozbawienia prawa do odliczenia podatku VAT podatnika wyrejestrowanego.

Zdaniem Autorki glosy - Agnieszki Wesołowskiej, doradcy podatkowego i autorki ponad 200 komentarzy do orzeczeń podatkowych Trybunału Sprawiedliwości UE - wyrok w rumuńskiej sprawie dotyczącej podatku VAT ma bardzo duże zastosowanie do podatników polskich. Wynika z niego, że podatnik, który został wykreślony z fiskalnego rejestru (co jest nagminne na gruncie prawa polskiego), nie ma prawa do rozliczenia podatku VAT naliczonego, jeśli równolegle nie składał deklaracji i nie płacił podatku.

Polskie przepisy nie wskazują, jak kształtuje się prawo wyrejestrowanych firm do odliczenia podatku naliczonego. Orzeczenie unijnego trybunału może być więc cenną wskazówką w tym zakresie, szczególnie, że tak organy jak i podatnicy mają tutaj problem praktyczny.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

Program został wzbogacony o komentarz do unijnego wyroku w sprawie C-537/16, który dotyczył dopuszczalności kumulacji sankcji o charakterze karnym i administracyjnych kar pieniężnych na mocy art. 50 Karty Praw Podstawowych.

Autor glosy - adw. dr Marcin Górski - podkreśla, że z wyroku wynika, iż kumulacja taka jest niedopuszczalna, jeżeli są spełnione cztery warunki. Pierwszym z nich jest kwalifikacja prawna naruszenia w prawie krajowym, która jednak samoistnie nie przesądza istnienia albo nieistnienia kumulacji, jeżeli są spełnione dwa pozostałe warunki. Drugim warunkiem jest sam charakter naruszenia, a więc to, czy obie sankcje mają cel represyjny, przy czym sama okoliczność, że jedna z sankcji służy dodatkowo również osiągnięciu innego celu albo celów, nie pozbawia jej kwalifikacji jako sankcji o charakterze karnym. Trzecim warunkiem jest charakter i stopień surowości sankcji grożącej adresatowi. Zajście co najmniej dwóch ostatnich warunków przesądza, że mamy do czynienia z "bis", a więc ponownym ukaraniem. Czwartym warunkiem, który dotyczy elementu "idem" („ta sama sprawa”), jest kryterium tożsamości adresata sankcji i zdarzenia objętego sankcją, rozumianego jako całość nierozdzielnie ze sobą związanych okoliczności, które doprowadziły do zastosowania sankcji (przy czym nawet uniewinnienie czy też darowanie kary nie powoduje wyeliminowania tego kryterium in concreto). Zarazem bez znaczenia dla oceny na gruncie prawa UE, że zaszedł przypadek bis in idem, jest to, jaka była w prawie krajowym kwalifikacja prawna czynu i chroniony interes prawny.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie

Przedmiotem glosy prof. Aleksandra Oleszko, autorytetu z zakresu prawa o notariacie, jest ubiegłoroczny "polski" wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-218/16.

Glosowana sprawa dotyczyła polskiej obywatelki mieszkającej w Niemczech, która spisując przed notariuszem w Polsce testament, chciała w nim zamieścić zapis windykacyjny umożliwiający jej mężowi po jej śmierci, nabycie udziału w nieruchomości znajdującej się na terytorium Niemiec. W niniejszej sprawie problemem był fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem zapisu położona była w Niemczech czyli w kraju, w którym instytucja zapisu windykacyjnego nie jest znana. Polska notariusz odmówiła w związku z tym dokonania czynności notarialnej.

Sprawa trafiła przed Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim, który zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem prejudycjalnym. TSUE orzekł, że polski zapis windykacyjny jest skuteczny za granicą. Oznacza to, że w niniejszej sprawie polska notariusz nie powinna była odmówić sporządzenia aktu notarialnego, a zapis windykacyjny odnoszący się do nieruchomości w Niemczech będzie skuteczny.

Z całym tekstem glosy można się zapoznać w programie LEX Prawo Europejskie.

 

Rafał Bujalski

LEX Prawo Europejskie